Thijs de la Court (1955) studeerde Biologie, nu Algemeen Secretaris bij het Gelders Energie Akkoord.

thijs-de-la-court-2Pas je nog de dingen toe die je op je studie hebt geleerd?
‘Ja, het is erg vormend en nog steeds relevant. Je leert je denken te structureren, hoe je zaken kan verifiëren en hoe je moet proberen een soort waarheid te ontdekken. En dat is voor ons werk nu, vooral met het klimaat, ontzettend belangrijk. Als ik een mening zie, dan duik ik in de achtergronden, het ‘hoe en waarom,’ en de onderzoeken die er achter zitten. Heel vaak zie je dan dat het niet klopt. Want kennis is macht. Dus kennis wordt gestuurd, gekocht, bepaald. Maar het achterhalen wat de echte kennis is, dat leer je op de VU.’

Nu ben je Algemeen Secretaris bij het Gelders Energie Akkoord, wat zijn jullie doelstelling?
‘We hebben zo’n 800.000 woningen in Gelderland, we willen dat er 100.000 CO2-neutraal zijn in 2020. In 2035 moeten ze allemaal CO2 neutraal zijn. Dat is volgens ons haalbaar, maar niet binnen het huidige systeem. Per woning kost alleen al het isoleren gemiddeld zo’n 40.000 euro. Dat gaan die mensen niet zelf betalen. Dus proberen we het te doen via gebouwgebonden financiering, maar dat wordt tegengewerkt. Politiek gedoe, want de woningmarkt is een consumentenmarkt geworden, particulier. En gezamenlijke antwoorden, zoals gebouwgebonden financiering, dat is niet liberaal.’

Jullie hebben dus eigenlijk best veel weerstand tegen jullie plannen?
‘Ja, want men ziet niet het hele verhaal. Politici die zeggen: ‘Mensen kunnen die hele energie transitie niet betalen, dan krijgen we een volksopstand’, terwijl we die transitie uitstekend kunnen betalen. Alleen als we dat doen dan zullen we collectief voor antwoorden moeten gaan zorgen. Waar een aantal partijen - bijvoorbeeld energieleveranciers - onder zullen lijden: want er wordt ontzettend veel geld verdient in een inefficiënte markt. Een wijk kan naar een zelfvoorzienende energiesituatie waarin ze dat geld intern houden. Dat is een strijd, want in wiens belang is het om dat te doen?’.

Hoe gaan jullie nu verder?
‘We proberen de systemische barrières te slechten en ondertussen gaan we met die wijken aan de gang. We proberen bijvoorbeeld om de gebouwgebonden financiering er doorheen te lobbyen. Ruimte vinden in het systeem gaat moeizaam. Wat je wel ziet is dat we zo’n wijk kunnen mobiliseren. Dat we nu 100.000 woningeigenaren en huurders in beweging kunnen zetten. Je moet niet bij de pakken neer gaan zitten, denken dat je afhankelijk bent van de politiek. Als de overheid het niet financiert, dan gaan we het zelf regelen.’