Andreas Freise benoemd tot hoogleraar Gravitational Wave Physics

Natuurkundige Andreas Freise is met ingang van 1 mei 2020 benoemd tot hoogleraar ‘Gravitational Wave Physics’ bij de afdeling Natuur- en Sterrenkunde van de VU. De aanstelling is voor 1,0 fte.

11-05-2020 | 21:59

Hoogleraar Andreas Freise is, samen met Dr. Conor Mow-Lowry, vanuit de Universiteit van Birmingham naar de VU gekomen, en heeft een leidende rol in de internationale ontwikkeling van een nieuwe generatie observatoria voor zwaartekrachtsgolven. Met name zijn expertise in het optische ontwerp van deze instrumenten is cruciaal voor het realiseren van het ambitieuze doel om het aantal observaties per jaar met een factor duizend te verhogen.

Het onderzoek van Freise richt zich op instrumentatie voor zwaartekrachtsgolven, met speciale aandacht voor optisch ontwerp en interferometrie. Mow-Lowry is gespecialiseerd in seismische isolatiesystemen in gravitatiegolfdetectoren. Samen zullen ze nieuwe technologie ontwikkelen om gravitatiegolf-observatoria te helpen kosmische botsingen dieper in het universum te 'horen', en enkele mysteries van kosmische evolutie te ontrafelen.

CV Andreas Freise
Freise is lid van de zwaartekrachtsgolfgemeenschap sinds 1998 toen hij begon te werken bij de GEO 600-detector. Hij promoveerde aan het Albert-Einstein Instituut in Hannover (2003) en ging verder met het voltooien van de Virgo-detector in Pisa (2003-2005) voordat hij faculteitslid werd aan de Universiteit van Birmingham. Daar trad hij toe tot de LIGO Scientific Collaboration en werd uiteindelijk hoogleraar experimentele fysica en adjunct-directeur van het Institute for Gravitational Wave Astronomy. Freise was een pionier in de ontwikkeling van numerieke simulaties die essentieel zijn voor het ontwerp en de inbedrijfstelling van grote laserinterferometers. Hij ontwikkelde de software FINESSE die nu een van de meest gebruikte ontwerptools voor interferometers in het veld is.

Tijdens zijn carrière heeft Freise veel kansen gehad om zwaartekrachtgolfprojecten vorm te geven, onder meer als subsysteemmanager voor Advanced Virgo, als lid van het GEO-uitvoerend comité en de LIGO-raad, en als recensent voor KAGRA. Freise maakte deel uit van een klein team dat in 2010 het idee voor de nieuwe Europese detector, de Einstein Telescoop (ET), bedacht. Sindsdien is hij blijven werken aan de realisatie van dit project, bijvoorbeeld door de nieuwe samenwerking op te bouwen als lid van de ET-stuurgroep en door leiding te geven aan teams die werken aan het ontwerp van de detector.

CV Conor Mow-Lowry
Mow-Lowry begon zijn onderzoek in Australië en ontwikkelde nieuwe experimentele technieken voor gravitatiegolfdetectoren. Zijn werk heeft veel aspecten van detectoren aangeraakt, van het verminderen van de kwantumruis met 'squeezed light'-technologie tot het onderzoeken van het effect van optische veren die een spiegel van 40 kg kunnen rondduwen. Hij werkte van 2012-2015 in Duitsland aan een prototype van een zwaartekrachtgolfdetector, waar zijn onderzoek zich richtte op het verminderen van trillingen.

Als faculteitslid aan de Universiteit van Birmingham richtte het onderzoek van Mow-Lowry zich op een van de grootste problemen bij de waarneming van zwaartekrachtgolven: hoe de seismische muur te breken om zwaardere objecten dieper in het universum te observeren. Hij leidt ook een team dat momenteel upgrades bouwt voor de LIGO-detectoren. Mow-Lowry heeft onlangs een ERC Consolidator grant gewonnen die hij naar de VU zal brengen om een nieuw soort 'actief ruisonderdrukkingssysteem' voor de Einstein Telescoop te ontwikkelen.

Vertrek Jo van den Brand
Hoogleraar op zwaartekrachtsgolvenonderzoek Jo van den Brand is sinds 1 augustus 2019 benoemd als zogeheten ‘Limburghoogleraar’ aan de Universiteit Maastricht. Hij blijft verbonden aan de VU als gasthoogleraar.